Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza ad 8

Skuteczność lenalidomidu i rytuksymabu w szerokiej populacji pacjentów, w tym pacjentów niekwalifikujących się do intensywnego leczenia, jest szczególnie widoczna w kontekście danych zgłaszanych na temat pacjentów otrzymujących leczenie w szpitalu, w tym chemioterapię w dużych dawkach z autologicznym przeszczepem komórek krwiotwórczych. 8-10 Pacjenci z chłoniakiem z komórek płaszcza, którzy uczestniczyli w tym badaniu, mieli średni wiek 65 lat, z 24 pacjentami (63%) w wieku powyżej 60 lat, 10 (26%) w wieku powyżej 70 lat i 5 ( 13%) starsze niż 80 lat. Dwie trzecie uczestników miało wyniki MIPI wskazujące na chorobę o pośrednim ryzyku (34%) lub chorobę wysokiego ryzyka (32%), a 95% było objawowe i wymagało rozpoczęcia leczenia. Te charakterystyki pacjentów podkreślają znaczenie obecnego badania dla pacjentów rutynowo obserwowanych w praktyce klinicznej.
Liczba całkowitych odpowiedzi na lenalidomid i rytuksymab zwiększyła się z czasem w fazie indukcji i podtrzymywania; całkowitą odpowiedź obserwowano u 4 pacjentów (11%) w 6. miesiącu, 9 (24%) w 9 miesiącu i 19 (50%) w 12. miesiącu. Do 24 miesięcy, podczas fazy podtrzymującej, 23 pacjentów (61 %) miał pełną odpowiedź, odzwierciedlającą trwałość odpowiedzi i wymierne korzyści kliniczne terapii podtrzymującej. Wykazano, że Rituximab przynosi korzyści zarówno w leczeniu podtrzymującym, zarówno po nawrocie choroby, jak i po chemioterapii.26,29,30 Czas trwania leczenia podtrzymującego pozostaje nieznany i nie jest jasne, czy połączenie lenalidomidu i rytuksymabu jest bardziej skuteczne niż rytuksymab. samodzielnie jako leczenie podtrzymujące. Na to drugie pytanie można odpowiedzieć w ramach trwającego, randomizowanego badania fazy II (ClinicalTrials.gov number, NCT01415752), w ramach którego ocenia się terapię indukcyjną bendamustyną z rytuksymabem z bortezomibem lub bez niego, a następnie terapię podtrzymującą za pomocą samego rytuksymabu lub w skojarzeniu z lenalidomidem. . Ważne będzie określenie trwałości odpowiedzi na wszystkie terapie.
Oczekiwano efektów ubocznych związanych z leczeniem, które wystąpiły w przypadku lenalidomidu i rytuksymabu. Zastosowaliśmy maksymalną tolerowaną dawkę lenalidomidu (25 mg na dobę). Głównym hematologicznym zdarzeniem niepożądanym była mielosupresja, którą udało się rozwiązać za pomocą modyfikacji dawki. Nie było zgonów spowodowanych leczeniem. Niehematologiczne działania niepożądane obejmowały zespół zapalny (zaostrzenie nowotworu), który wystąpił na początku leczenia i rozwiązany z opieką wspomagającą. Trajektoria jakości życia związanej ze zdrowiem odzwierciedla reakcje na leczenie i całkowity brak skutków toksycznych związanych z leczeniem; zaobserwowano pewną poprawę w stosunku do wartości wyjściowej w jakości życia, począwszy od miesiąca 9 w odpowiedzi na leczenie, a następnie utrzymywano ją u większości uczestników otrzymujących ciągłą terapię. Nasze dane potwierdzają dalszą ocenę schematu lenalidomidu i rytuksymabu, potencjalnie w połączeniu z innymi lekami.
[patrz też: centrum szczepień warszawa, cetuksymab, geriatra wizyty domowe ]

Powiązane tematy z artykułem: centrum szczepień warszawa cetuksymab geriatra wizyty domowe