Okołooperacyjne wsparcie żywieniowe u pacjentów poddawanych hepatektomii z powodu raka wątrobowokomórkowego czesc 4

Potrzeba leczenia moczopędnego kontrolującego wodobrzusze była istotnie niższa w grupie żywienia okołooperacyjnego niż w grupie kontrolnej (16 pacjentów [25 procent] vs. 30 pacjentów [50 procent], względne ryzyko, 0,57, 95 procent przedziału ufności, 0,37 do 0,87). Śmiertelność szpitalna wynosiła 8% w grupie żywienia okołooperacyjnego i 15% w grupie kontrolnej (p = 0,30). Tabela 4. Tabela 4. Pooperacyjne surowicy Dane biochemiczne pacjentów przyjmujących okołooperacyjnych pacjentów żyjących i kontrolujących okołooperację. W okresie pooperacyjnym nie było znaczącej różnicy między obiema grupami w czasie protrombinowym, pomiarami bilirubiny w surowicy lub poziomami enzymu wątrobowego, z wyjątkiem aminotransferazy asparaginianowej w surowicy (Tabela 4). Glukoza w osoczu, mocznik w surowicy, transferyna w surowicy, prealbumina w surowicy i poziomy białka wiążącego retinol w surowicy były istotnie wyższe w grupie żywienia okołooperacyjnego niż w grupie kontrolnej w większości dni pooperacyjnych (Tabela 4).
Tabela 5. Tabela 5. Dane pooperacyjne dotyczące pacjentów przyjmujących okołooperacyjnych pacjentów żyjących i kontrolujących. W 8 dobie pooperacyjnej pomiary antropometryczne były podobne w obu grupach (tabela 5). Jednak porównanie utraty wagi po hepatektomii (mierzone jako wartość przedoperacyjna pomniejszona o wartość pooperacyjną dla poszczególnych pacjentów) wykazało, że pacjenci z grupy okołooperacyjnej stracili mniejszą wagę (mediana, 0 kg, zakres, -6,5 do 10) niż pacjenci w grupie kontrolnej (mediana, 1,4 kg, zakres, -1,7 do 7,0; p = 0,01).
Prawie wszyscy pacjenci mieli pogorszenie klirensu zieleni indocyjaninowej po hepatektomii, ale pacjenci z grupy okołooperacyjno-żywieniowej wykazywali mniejsze pogorszenie niż pacjenci z grupy kontrolnej. Mediana zmiany retencji zieleni indocyjaninowej po 15 minutach (mierzona jako wartość przedoperacyjna pomniejszona o wartość pooperacyjną dla poszczególnych pacjentów) wyniosła -4,4 procent (zakres od 8,0 do -50,8) w grupie żywienia okołooperacyjnego i -7,2 procent (zakres 15,8 do -44,8) w grupie kontrolnej (P = 0,07). Mediana zmiany retencji zieleni indocyjaninowej po 20 minutach wyniosła -2,8 procent (zakres, 7,3 do -50,5) w grupie żywienia okołooperacyjnego i -4,8 procent (zakres od 9,9 do -44.3) w grupie kontrolnej (P = 0,05). Pomiary immunoglobulin w surowicy i odpowiedź limfocytów na stymulację fitohemaglutyniną w dniu pooperacyjnym 8 nie wykazały znaczącej różnicy między obiema grupami (Tabela 5).
Tabela 6. Tabela 6. Porównanie wyników między podgrupami według histologicznych cech niezaszczepionej wątroby i stopnia hepatektomii. Dane poddano dalszej analizie w celu ustalenia, czy pacjenci z pierwotną przewlekłą chorobą wątroby korzystali bardziej z okołooperacyjnego wsparcia żywieniowego niż pacjenci z prawidłową wątrobą. Pacjenci z marskością wątroby, którzy otrzymywali okołooperacyjne wsparcie żywieniowe, mieli lepsze wyniki niż pacjenci z chorobą marskośną, ponieważ ogólny wskaźnik zachorowalności pooperacyjnej i potrzeba leczenia diuretycznego w celu kontrolowania puchliny brzusznej były zmniejszone, a utrata masy ciała była również mniej poważna (Tabela 6). Pacjenci bez choroby wątroby, którzy otrzymywali okołooperacyjne wsparcie żywieniowe, mieli niższy całkowity wskaźnik chorobowości pooperacyjnej niż pacjenci kontrolni, ale inne korzyści nie były oczywiste.
Przeprowadzono dalsze analizy w celu ustalenia, w jaki sposób zasięg hepatektomii wpłynął na wynik
[więcej w: atonia jelita grubego, vacu activ przeciwwskazania, endarterektomia ]

Powiązane tematy z artykułem: atonia jelita grubego endarterektomia vacu activ przeciwwskazania