Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych ad 7

W badaniu CREST, obejmującym do 10 lat obserwacji, nie stwierdziliśmy istotnych różnic w pierwotnym złożonym punkcie końcowym udaru obwodowego, zawału mięśnia sercowego lub zgonu i późniejszego udaru po stronie bocznej między pacjentami – w tym zarówno u mężczyzn, jak iu kobiet oraz u pacjentów z udarem niedokrwiennym mózgu. objawowe i bezobjawowe zwężenie tętnicy szyjnej – u których wykonano stentowanie tętnic szyjnych i u których wykonano endarterektomię tętnicy szyjnej. Ponadto, nie było znaczących różnic w trwałości procedur ocenianych przez pierwotny długoterminowy punkt końcowy udarowego ipsilateralnego postproceduralnego. Nie wykryliśmy znaczących różnic między grupami ani w pierwotnym złożonym punkcie końcowym, ani w pierwotnym długoterminowym punkcie końcowym, gdy punkty końcowe analizowano zgodnie ze stanem objawowym, wiekiem, płcią lub stopniem zwężenia. Bezwzględne wskaźniki były niższe niż 7% w punktach końcowych po udarze w naszej próbie, co jest sprzeczne z wynikami poprzednich randomizowanych prób leczenia chirurgicznego i medycznego u pacjentów z objawami13,14 i pacjentów bezobjawowych.15,16 Na przykład w grupa chorych na stentowanie, 10-letnia szacowana częstość udaru po zabiegu wynosi 6,9% zarówno wśród pacjentów z objawami klinicznymi, jak i bezobjawowych. Dla porównania, częstość jakiegokolwiek udaru postproceduralnego po 5 latach wynosiła 22,3% po endarterektomii w północnoamerykańskim badaniu endarterektomii tętnic szyjnych13 i 16,9% po 10 latach w bezobjawowym teście z tętnic szyjnych.16 Ponadto, częstości po zabiegu pępowiny naczynia ipsilateralnego oraz udar niedostosowany do stawu skokowego był uderzająco podobny, niezależnie od metody rewaskularyzacji, co oznacza, że udana rewaskularyzacja łagodzi wpływ tętniczej choroby tętnic szyjnych na ryzyko udaru.
W ciągu 10-letniej obserwacji pacjenci przydzieleni do stentowania mieli większe ryzyko udaru lub śmierci niż pacjenci przydzieleni do endarterektomii. Read more „Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych ad 7”

Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych ad 6

W grupie stosującej stentowanie wskaźnik udaru po 5 latach wynosił 2,5% (95% CI, 1,2-3,7) wśród pacjentów z objawami i 2,5% (95% CI, 1,1 do 3,8) wśród pacjentów bezobjawowych; częstości w grupie endarterektomii wynosiły 2,7% (95% CI, 1,9 do 4,9) wśród pacjentów z objawami i 2,7% (95% CI, 1,8 do 4,9) wśród pacjentów bezobjawowych (Tabela S3 w Dodatku uzupełniającym). Wtórne analizy
Udar lub śmierć
Ryzyko udaru lub zgonu około- i obustronnego było większe o 37% w grupie stentowania niż w grupie endarterektomii (współczynnik ryzyka 1,37; 95% CI, 1,01 do 1,86; P = 0,04) (tabela 2 i wykres 1B). Zaletą endarterektomii była przede wszystkim różnica w częstości występowania zdarzeń okołooperacyjnych (tab. 2). Wykresy współczynników zdarzeń podzielonych na straty według stanu symptomatycznego przedstawiono na rysunkach S3, S4 i S5 w dodatkowym dodatku. Współczynniki zdarzeń dla wszystkich uderzeń i uderzeń, które były po stronie tętniczej lub niedodatniej do tętnicy badanej, pokazano odpowiednio na rysunku 1C iw tabeli S4 w dodatkowym dodatku.
Restenoza
Ryc. Read more „Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych ad 6”

Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych ad 5

Krzywe przedstawiono osobno dla pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do stentowania tętnic szyjnych i tych, którzy zostali losowo przydzieleni do endarterektomii tętnicy szyjnej. Wstawki pokazują te same dane na powiększonej osi y. Ryzyko 10-letnie pierwotnego złożonego punktu końcowego (jakikolwiek udar, zawał mięśnia sercowego lub zgon w okresie okołoprocedurowym lub po udarze po stronie bocznej) nie różniło się istotnie pomiędzy grupą stentowania a grupą endarterektomii (współczynnik ryzyka w grupie stentowania, 1,10 95% przedział ufności [CI], 0,83 do 1,44; P = 0,51) (tabela 2 i wykres 1A). Po 10 latach częstość zdarzeń wynosiła 11,8% (95% CI, 9,1 do 14,8) w grupie stosującej stentowanie i 9,9% (95% CI, 7,9 do 12,2) w grupie endarterektomii (Tabela 2). Nie było również istotnych różnic między grupą stentującą a grupą endarterektomii w każdym innym roku obserwacji między a 9 rokiem życia (Tabela
Rysunek 2. Rycina 2. Analiza podgrup pierwotnego złożonego punktu końcowego i punktu końcowego udaru lub zgonu. Read more „Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych ad 5”

Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych czesc 4

Współczynnik częstości zdarzeń z częstością stentowania do częstości zdarzeń z endarterektomią był szacowany corocznie. Przedziały ufności dla rocznych wskaźników zostały również ocenione przy użyciu metod bootstrap. Ustaliliśmy, czy wystąpiły czasowe zmiany efektu leczenia dla dwóch pierwotnych punktów końcowych za pomocą parami oceny różnic w ryzyku względnym oszacowanym w rocznych odstępach, z wartością P wyliczoną za pomocą metod bootstrap. Analizy wszystkich uderzeń, uderzeń niestronno-bocznych i oczekiwanej długości życia nie zostały wcześniej sprecyzowane. W celu obliczenia oczekiwanej długości życia w zależności od płci i stanu objawowego w wieku 55, 65 i 75 lat w celu porównania z ogólną populacją Stanów Zjednoczonych (rys. S1A, S1B i S1C w dodatkowym dodatku, dostępne na stronie ). Wyniki
Badanie populacji i leczenia
W latach 2000-2008 randomizację objęto 2502 pacjentów. Read more „Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych czesc 4”

Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza ad 5

Wyniki barwienia dla Ki-67 były dostępne dla 34 pacjentów (89%), a indeks Ki-67 (procent komórek dodatnich dla Ki-67) wynosił 30% lub więcej u 8 pacjentów (21%). Żaden z pacjentów nie miał cech pleomorficznych ani blastoidalnych cech histologicznych. Wszyscy pacjenci mieli wskazania do leczenia, z których najczęstszymi były: limfadenopatia objawowa (53%), cytopenia (18%) i duża choroba (13%). Dwóch pacjentów – jeden z wynikiem MIPI wskazującym na chorobę o średnim stopniu ryzyka i jeden z wynikiem wskazującym na chorobę wysokiego ryzyka – nie mogło zostać poddanych ocenie, ponieważ podczas pierwszego cyklu mieli zespół zapalny ( zaostrzenie nowotworu ) i zostali cofnięci przed oceną odpowiedzi . Przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 30 miesięcy (do lutego 2015 r.) 36 pacjentów, u których można było ocenić, poddano łącznie 932 cyklom leczenia lenalidomidem i każdy z nich otrzymał medianę 16 dawek (zakres od 4 do 26) rytuksymabu. Skuteczność
Tabela 2. Tabela 2. Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza ad 5”

Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza czesc 4

Niezależna rada monitorująca dane i bezpieczeństwo w Weill Cornell Medical College dwa razy w roku przeprowadzała przeglądy bezpieczeństwa. Celgene sfinansował badania i dostarczył lenalidomid bezpłatnie; Celgene zatwierdził oryginalny protokół i wszystkie poprawki w formie pisemnej, ale nie miał żadnej roli w projektowaniu badania, gromadzeniu, analizie i interpretacji danych ani przygotowywaniu manuskryptu. Analiza statystyczna
Pierwszorzędowym punktem końcowym był ogólny wskaźnik odpowiedzi. Wielkość próbki określono zgodnie z dwustopniową metodą Simona minimax , 25 z odsetkiem odpowiedzi poniżej 40% jako hipotezą zerową, że leczenie było nie do zaakceptowania, a odsetek odpowiedzi wyższy niż 60%, jako alternatywna hipoteza, że zasiłek zasłużył na dalsze eksploracje. Obliczyliśmy wielkość próbki, która dałaby badanie 80% mocy, na poziomie istotności 10%, w celu przetestowania zerowej i alternatywnej hipotezy pierwotnego punktu końcowego. Odpowiedzi będą mierzone począwszy od 3 miesiąca, a następnie co 3 do 4 miesięcy przez pierwsze 2 lata. W pierwszym etapie ocena reakcji na podstawie najlepszej odpowiedzi mierzonej w 6. Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza czesc 4”

Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza cd

Bezobjawowe nosiciele wirusa zapalenia wątroby typu B otrzymali terapię przeciwwirusową. Profilaktyczne czynniki wzrostu nie zostały podane empirycznie. Ocena skuteczności i bezpieczeństwa
Zastosowaliśmy kryteria opisane przez Chesona i in. (patrz Dodatek dodatkowy) w celu określenia odpowiedzi na leczenie.22 Tomografia komputerowa (CT) była wykonywana na początku badania, co 3 miesiące przez 2 lata, a następnie co 6 miesięcy, aż do progresji choroby. Łączona tomografia emisyjna pozytronowa i CT (PET-CT) była opcjonalna na początku badania. Wykonano biopsję szpiku kostnego i PET-CT w celu potwierdzenia całkowitej odpowiedzi. Zdarzenia niepożądane zostały ocenione według National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events, wersja 4.0 (http://evs.nci.nih.gov/ftp1/CTCAE/CTCAE_4.03_2010-06-14_QuickReference_5x7.pdf). Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza cd”

Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza ad

Postawiliśmy hipotezę, że początkowe leczenie chłoniaka z komórek płaszcza z użyciem środków biologicznych może zaoferować pacjentom skuteczną kontrolę choroby i korzystny profil skutków ubocznych w stosunku do niektórych podejść do chemioterapii i że może to mieć zastosowanie do szerokiego zakresu pacjentów. W związku z tym przeprowadziliśmy niekontrolowane, wieloośrodkowe badanie fazy 2 w celu oceny skuteczności i bezpieczeństwa połączenia lenalidomidu i rytuksymabu jako terapii indukcyjnej i podtrzymującej u pacjentów z wcześniej nieleczonym chłoniakiem z komórek płaszcza. Metody
Uprawnienia pacjenta
Do badania zakwalifikowano pacjentów z nieleczonym, mierzalnym chłoniakiem z komórek płaszcza o charakterystycznych cechach histologicznych, immunofenotypowych i cytogenetycznych. Konieczne było uzyskanie wyniku Międzynarodowego Wskaźnika Prognostycznego Mantilla Cell Lymphoma (MIPI) wskazującego na chorobę niskiego lub średniego ryzyka (<6,2) lub wynik wskazujący na chorobę wysokiego ryzyka (. 6,2) z jednoczesnymi przeciwwskazaniami do chemioterapii (pełny opis indeksu, patrz Dodatek dodatkowy, dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu). Inne wymagania dotyczące rejestracji obejmowały stan wydajności Wschodniej Spółdzielczej Grupy Onkologicznej wynoszący 0, lub 2 (w skali od 0 do 5, gdzie 0 oznacza brak objawów, a wyższe liczby odzwierciedlają większą niepełnosprawność), bezwzględna liczba neutrofilów wynosząca co najmniej 1000 na mikrolitr, liczba płytek krwi co najmniej 75 000 na mikrolitr, klirens kreatyniny 30 ml na minutę lub więcej oraz całkowite poziomy bilirubiny, aminotransferazy asparaginianowej i aminotransferazy alaninowej, które nie były wyższe niż 2-krotność górnej granicy prawidłowego zakresu. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli chłoniaka z centralnego układu nerwowego, zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności lub aktywne zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu B lub C, lub jeśli mieli oni inwazyjne nowotwory złośliwe w ciągu ostatnich 5 lat. Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza ad”

Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza

Chłoniak z komórek płaszcza jest ogólnie nieuleczalny. Początkowe leczenie nie jest znormalizowane, ale zwykle obejmuje chemioterapię cytotoksyczną. Lenalidomid, związek immunomodulacyjny i rytuksymab, przeciwciało anty-CD20, są aktywne u pacjentów z nawracającym chłoniakiem z komórek płaszcza. Oceniliśmy lenalidomid i rytuksymab jako leczenie pierwszego rzutu. Metody
Przeprowadziliśmy jednokomórkowe, wieloośrodkowe badanie fazy 2 z fazami indukcji i konserwacji. W fazie indukcji lenalidomid podawano w dawce 20 mg na dobę w dniach od do 21 w każdym 28-dniowym cyklu przez 12 cykli; dawkę zwiększano do 25 mg na dobę po pierwszym cyklu, jeśli podczas pierwszego cyklu nie wystąpiły żadne działania niepożądane ograniczające dawkę i zmniejszono ją do 15 mg na dobę podczas fazy podtrzymującej. Rytuksymab był podawany raz na tydzień przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie raz na każdy inny cykl do progresji choroby. Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza”

Skutki naczyniowe wczesnego i późnego leczenia pomenopauzalnego z użyciem estradiolu ad

Po zakończeniu EPAT i WELL-HART na początku 2002 r. Zaproponowano National Institutes of Health (NIH) próbę wczesnego i późnego interwencji z użyciem estradiolu (ELITE). Badanie zostało specjalnie zaprojektowane, aby przetestować hipotezę dotyczącą hormonów w odniesieniu do progresji miażdżycy u kobiet po menopauzie. Od momentu rozpoczęcia badania ilość danych na poparcie hipotezy dotyczącej hormonów w czasie znacznie wzrosła.16 Naszą pierwotną hipotezą było to, że terapia hormonalna po menopauzie zmniejszyłaby postęp subklinicznej miażdżycy tętnic, gdy leczenie rozpoczęto wkrótce po menopauzie (< 6 lat), ale nie wtedy, gdy leczenie rozpoczęto po długim okresie menopauzy (.10 lat).
Metody
Projekt badania
ELITE było jednoośrodkowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniem, w którym seryjne tętnicze pomiary tętnicze wykonywano nieinwazyjnie. Uczestnicy byli zdrowymi kobietami po menopauzie bez cukrzycy i bez klinicznych dowodów na chorobę sercowo-naczyniową, którzy nie mieli regularnych miesiączek przez co najmniej 6 miesięcy lub którzy mieli operacyjnie wywołaną menopauzę, a także poziom estradiolu w surowicy niższy niż 25 pg na mililitr (92 pmol na litr ). W czasie randomizacji uczestnicy byli podzieleni według liczby lat po menopauzie: mniej niż 6 lat lub 10 lub więcej lat. Read more „Skutki naczyniowe wczesnego i późnego leczenia pomenopauzalnego z użyciem estradiolu ad”