Skutki naczyniowe wczesnego i późnego leczenia pomenopauzalnego z użyciem estradiolu ad 6

Chociaż większość podstawowych cech różniło się istotnie pomiędzy uczestnikami we wczesnej fazie pomenopauzalnej i w późnej warstwie po menopauzie, nie różniły się one istotnie pomiędzy losowo przydzielonymi grupami w obrębie każdej warstwy po menopauzie, z wyjątkiem wieku w późnej fazie pomenopauzalnej; Kobiety leczone estradiolem były nieco starsze niż kobiety, które otrzymywały placebo. CIMT Progression Rates
Ryc. 2. Ryc. 2. Progresja CIMT według grupy badawczej i warstwy po menopauzie. W ciągu 5 lat średnie bezwzględne wartości CIMT były następujące: w późnej fazie pomenopauzalnej, grupa placebo (83 uczestników), 0,838 mm (95% przedział ufności [CI], 0,810 do 0,866), a w grupie estradiolu (72 uczestników) 0,831 mm (95% CI, 0,805 do 0,857); we wczesnej fazie pomenopauzalnej, grupa placebo (65 uczestników), 0,789 mm (95% CI, 0,763 do 0,814), a w grupie estradiolu (75 uczestników), 0,770 mm (95% CI, 0,746 do 0,793). Wpływ terapii hormonalnej na bezwzględną wartość CIMT po 5 latach różni się istotnie pomiędzy warstwami pomenopauzalnym (P = 0,03 dla interakcji). We wczesnej fazie pomenopauzalnej średnie 5-letnie CIMT było istotnie niższe w grupie otrzymującej estradiol niż w grupie placebo (P = 0,04); w późnej fazie pomenopauzalnej średnie 5-letnie CIMT nie różniły się istotnie pomiędzy grupami estradiolu i placebo. Na dole rysunku dla każdego punktu czasowego podano liczbę uczestników, dla których dostępne były dane CIMT, uczestników, którzy ukończyli lub zaprzestali udziału w badaniu, oraz uczestników, którzy nadal uczestniczyli w badaniu, ale nie dysponowali danymi CIMT.
Po medianie 5-letniej interwencji, wpływ terapii hormonalnej na progresję CIMT różnił się pomiędzy warstwami wczesnej i późnej postmenopauzy (P = 0,007 dla interakcji) (Tabela 2). We wczesnym okresie pomenopauzalnym szybkość progresji CIMT była istotnie niższa w grupie estradiolu niż w grupie placebo (ryc. 2); absolutna różnica między grupą estradiolu a grupą placebo w średniej progresji wynosiła -0,0034 mm na rok (95% przedział ufności [CI], -0,0062 do -0 0008, P = 0,008). W późnej fazie pomenopauzalnej tempo progresji CIMT było podobne w grupie otrzymującej estradiol i placebo (różnica 0,0012 mm na rok, 95% CI, 0,0009 do 0,0032, P = 0,29). Wyniki były podobne w analizie, która była ograniczona do kobiet, które miały co najmniej 80% przynależności do interwencji (Tabela W analizach post hoc wyniki były podobne u kobiet, które otrzymywały sam estradiol i u kobiet otrzymujących estradiol w skojarzeniu z progestagenem (tabela S3 w dodatkowym dodatku), a także u kobiet, które stosowały leczenie hipolipemizujące lub przeciwnadciśnieniowe oraz u kobiet, które nie stosować takiej terapii (Tabela Ponadto wyniki były podobne, gdy przypisano dane dla 47 uczestników, u których brakowało danych CIMT (tabela S5 w dodatkowym dodatku). Wpływ terapii hormonalnej na bezwzględną wartość CIMT po 5 latach również różnił się znacząco pomiędzy warstwami wczesnej i późnej postmenopauzy (P = 0,03 dla interakcji) (ryc. 2).
Miażdżyca tętnic wieńcowych
Tabela 3
[patrz też: ropowica dna jamy ustnej, dyżury aptek czechowice dziedzice, poradnia alkoholowa warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: dyżury aptek czechowice dziedzice poradnia alkoholowa warszawa ropowica dna jamy ustnej