Skutki naczyniowe wczesnego i późnego leczenia pomenopauzalnego z użyciem estradiolu ad 7

Pomiary tętnic wieńcowych w tętnicach wieńcowych zastosowano do oceny 167 kobiet we wczesnym okresie pomenopauzalnym (79 w grupie placebo i 88 w grupie estradiolu) oraz 214 kobiet w późnej fazie pomenopauzalnej (113 w grupa placebo i 101 w grupie estradiolu) (ryc. 1). Większość uczestników, dla których pomiary tomografii komputerowej nie były dostępne, zakończyła badanie kontrolne przed dodaniem tych wyników do badania (ryc. 1). Częstość brakujących danych była podobna w obu badanych grupach i pomiędzy dwiema warstwami postmenopauzy. Chociaż wskaźniki miażdżycy tętnic wieńcowych były istotnie większe u kobiet w późnej fazie pomenopauzalnej niż u osób we wczesnej fazie pomenopauzalnej, pomiary CT nie różniły się istotnie pomiędzy grupami otrzymującymi placebo i estradiol w obrębie każdej warstwy pomenopauzalnej (Tabela 3). (Charakterystyka kobiet, dla których dostępne były pomiary CT, oraz kobiet, dla których nie były dostępne pomiary tomografii komputerowej, opisano w sekcji Dodatkowych wyników dodatku uzupełniającego). Read more „Skutki naczyniowe wczesnego i późnego leczenia pomenopauzalnego z użyciem estradiolu ad 7”

Skutki naczyniowe wczesnego i późnego leczenia pomenopauzalnego z użyciem estradiolu ad 6

Chociaż większość podstawowych cech różniło się istotnie pomiędzy uczestnikami we wczesnej fazie pomenopauzalnej i w późnej warstwie po menopauzie, nie różniły się one istotnie pomiędzy losowo przydzielonymi grupami w obrębie każdej warstwy po menopauzie, z wyjątkiem wieku w późnej fazie pomenopauzalnej; Kobiety leczone estradiolem były nieco starsze niż kobiety, które otrzymywały placebo. CIMT Progression Rates
Ryc. 2. Ryc. 2. Progresja CIMT według grupy badawczej i warstwy po menopauzie. W ciągu 5 lat średnie bezwzględne wartości CIMT były następujące: w późnej fazie pomenopauzalnej, grupa placebo (83 uczestników), 0,838 mm (95% przedział ufności [CI], 0,810 do 0,866), a w grupie estradiolu (72 uczestników) 0,831 mm (95% CI, 0,805 do 0,857); we wczesnej fazie pomenopauzalnej, grupa placebo (65 uczestników), 0,789 mm (95% CI, 0,763 do 0,814), a w grupie estradiolu (75 uczestników), 0,770 mm (95% CI, 0,746 do 0,793). Read more „Skutki naczyniowe wczesnego i późnego leczenia pomenopauzalnego z użyciem estradiolu ad 6”

Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza cd

Bezobjawowe nosiciele wirusa zapalenia wątroby typu B otrzymali terapię przeciwwirusową. Profilaktyczne czynniki wzrostu nie zostały podane empirycznie. Ocena skuteczności i bezpieczeństwa
Zastosowaliśmy kryteria opisane przez Chesona i in. (patrz Dodatek dodatkowy) w celu określenia odpowiedzi na leczenie.22 Tomografia komputerowa (CT) była wykonywana na początku badania, co 3 miesiące przez 2 lata, a następnie co 6 miesięcy, aż do progresji choroby. Łączona tomografia emisyjna pozytronowa i CT (PET-CT) była opcjonalna na początku badania. Wykonano biopsję szpiku kostnego i PET-CT w celu potwierdzenia całkowitej odpowiedzi. Zdarzenia niepożądane zostały ocenione według National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events, wersja 4.0 (http://evs.nci.nih.gov/ftp1/CTCAE/CTCAE_4.03_2010-06-14_QuickReference_5x7.pdf). Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza cd”

Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza

Chłoniak z komórek płaszcza jest ogólnie nieuleczalny. Początkowe leczenie nie jest znormalizowane, ale zwykle obejmuje chemioterapię cytotoksyczną. Lenalidomid, związek immunomodulacyjny i rytuksymab, przeciwciało anty-CD20, są aktywne u pacjentów z nawracającym chłoniakiem z komórek płaszcza. Oceniliśmy lenalidomid i rytuksymab jako leczenie pierwszego rzutu. Metody
Przeprowadziliśmy jednokomórkowe, wieloośrodkowe badanie fazy 2 z fazami indukcji i konserwacji. W fazie indukcji lenalidomid podawano w dawce 20 mg na dobę w dniach od do 21 w każdym 28-dniowym cyklu przez 12 cykli; dawkę zwiększano do 25 mg na dobę po pierwszym cyklu, jeśli podczas pierwszego cyklu nie wystąpiły żadne działania niepożądane ograniczające dawkę i zmniejszono ją do 15 mg na dobę podczas fazy podtrzymującej. Rytuksymab był podawany raz na tydzień przez pierwsze 4 tygodnie, a następnie raz na każdy inny cykl do progresji choroby. Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza”