Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza ad 6

Ośmiu pacjentów, u których można było ocenić, miało progresję choroby: u 3 pacjentów wystąpiła pierwotna choroba refrakcyjna, a 5 miało progresję choroby po początkowych odpowiedziach (u 2 pacjentów wystąpiły pełne odpowiedzi, a czas przeżycia bez progresji 18 i 39 miesięcy oraz u 3, u których wystąpiły częściowe odpowiedzi; czas przeżycia bez progresji wynosi 14, 25 i 28 miesięcy). Dwóch uczestników zmarło z powodu postępującej choroby, w tym 1, której nie można było ocenić i która miała progresję choroby po wielu kolejnych reżimach i 1, która była w pełnej remisji przez 18 miesięcy. Zdarzenia niepożądane
Tabela 4. Tabela 4. Zdarzenia niepożądane. Leczenie było związane z działaniami toksycznymi, które zostały wcześniej zgłoszone dla tych środków (Tabela 4 i Tabela S1 w Dodatku uzupełniającym). Hematologiczne działania niepożądane 3. Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza ad 6”

Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza ad 5

Wyniki barwienia dla Ki-67 były dostępne dla 34 pacjentów (89%), a indeks Ki-67 (procent komórek dodatnich dla Ki-67) wynosił 30% lub więcej u 8 pacjentów (21%). Żaden z pacjentów nie miał cech pleomorficznych ani blastoidalnych cech histologicznych. Wszyscy pacjenci mieli wskazania do leczenia, z których najczęstszymi były: limfadenopatia objawowa (53%), cytopenia (18%) i duża choroba (13%). Dwóch pacjentów – jeden z wynikiem MIPI wskazującym na chorobę o średnim stopniu ryzyka i jeden z wynikiem wskazującym na chorobę wysokiego ryzyka – nie mogło zostać poddanych ocenie, ponieważ podczas pierwszego cyklu mieli zespół zapalny ( zaostrzenie nowotworu ) i zostali cofnięci przed oceną odpowiedzi . Przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 30 miesięcy (do lutego 2015 r.) 36 pacjentów, u których można było ocenić, poddano łącznie 932 cyklom leczenia lenalidomidem i każdy z nich otrzymał medianę 16 dawek (zakres od 4 do 26) rytuksymabu. Skuteczność
Tabela 2. Tabela 2. Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza ad 5”

Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza czesc 4

Niezależna rada monitorująca dane i bezpieczeństwo w Weill Cornell Medical College dwa razy w roku przeprowadzała przeglądy bezpieczeństwa. Celgene sfinansował badania i dostarczył lenalidomid bezpłatnie; Celgene zatwierdził oryginalny protokół i wszystkie poprawki w formie pisemnej, ale nie miał żadnej roli w projektowaniu badania, gromadzeniu, analizie i interpretacji danych ani przygotowywaniu manuskryptu. Analiza statystyczna
Pierwszorzędowym punktem końcowym był ogólny wskaźnik odpowiedzi. Wielkość próbki określono zgodnie z dwustopniową metodą Simona minimax , 25 z odsetkiem odpowiedzi poniżej 40% jako hipotezą zerową, że leczenie było nie do zaakceptowania, a odsetek odpowiedzi wyższy niż 60%, jako alternatywna hipoteza, że zasiłek zasłużył na dalsze eksploracje. Obliczyliśmy wielkość próbki, która dałaby badanie 80% mocy, na poziomie istotności 10%, w celu przetestowania zerowej i alternatywnej hipotezy pierwotnego punktu końcowego. Odpowiedzi będą mierzone począwszy od 3 miesiąca, a następnie co 3 do 4 miesięcy przez pierwsze 2 lata. W pierwszym etapie ocena reakcji na podstawie najlepszej odpowiedzi mierzonej w 6. Read more „Lenalidomid plus Rituximab jako leczenie początkowe chłoniaka z komórek płaszcza czesc 4”

Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych ad 5

Krzywe przedstawiono osobno dla pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do stentowania tętnic szyjnych i tych, którzy zostali losowo przydzieleni do endarterektomii tętnicy szyjnej. Wstawki pokazują te same dane na powiększonej osi y. Ryzyko 10-letnie pierwotnego złożonego punktu końcowego (jakikolwiek udar, zawał mięśnia sercowego lub zgon w okresie okołoprocedurowym lub po udarze po stronie bocznej) nie różniło się istotnie pomiędzy grupą stentowania a grupą endarterektomii (współczynnik ryzyka w grupie stentowania, 1,10 95% przedział ufności [CI], 0,83 do 1,44; P = 0,51) (tabela 2 i wykres 1A). Po 10 latach częstość zdarzeń wynosiła 11,8% (95% CI, 9,1 do 14,8) w grupie stosującej stentowanie i 9,9% (95% CI, 7,9 do 12,2) w grupie endarterektomii (Tabela 2). Nie było również istotnych różnic między grupą stentującą a grupą endarterektomii w każdym innym roku obserwacji między a 9 rokiem życia (Tabela
Rysunek 2. Rycina 2. Analiza podgrup pierwotnego złożonego punktu końcowego i punktu końcowego udaru lub zgonu. Read more „Długoterminowe wyniki stentowania a endarterektomia na zwężenie tętnic szyjnych ad 5”